Słowo o…


Pisane z bazy pod K2, przed atakiem szczytowym, lipiec 1986 r.

Przede mną wznosi się góra, o której marzyłem przez wiele lat. Teraz przybrała realne kształty. Z młodzieńczych mrzonek i męskich fascynacji, ze snów i pragnień, stała się rzeczywistością. Mam ją wreszcie przed oczyma: olbrzymią, wspaniałą, wyzywającą.
Wznosi się w niebo na zawrotną wysokość śmigłą piramidą skrzesanych skał, opancerzonych lodem i pokrytych odwieczną bielą śniegów. Nieme wyzwanie zgromadzonym tutaj ludziom. A jednym z nich jestem ja. Jakże niepozorni jesteśmy w jej obliczu, karły zaledwie na jej monumentalnym tle. A zgromadziło się nas, jej potencjalnych poskromicieli, całe mrowie.
Jak ćmy do światła, tak my lecimy do tej góry przyciągani jakąś magnetyczną siłą, nie zważywszy na żadne przeszkody ani trudności, których nikomu ona nie szczędzi.
Wielu boleśnie osmali sobie skrzydła na jej skutych lodem zboczach. Nie będzie to jednak przestrogą dla następców. Taka już jest natura tego dziwnego gatunku ludzi, którym na imię alpiniści. A ja jestem jednym z nich. Już rozpocząłem swoją walkę z górą.

Tadeusz Piotrowski (ur. 1940 r. w Kołkach na Wołyniu, zm. 10 lipca 1986 r. na zboczach szczytu K2 w Karakorum) – taternik, alpinista, himalaista, fotografik, autor książek i różnorodnych publikacji o tematyce wspinaczkowej.
Wspinaczki w Tatrach rozpoczął w początku lat 1960., w czasie studiów na Politechnice Szczecińskiej. Należał do ścisłej polskiej czołówki alpinistycznej, a kilka z jego osiągnięć zapisało się na trwałe w historii alpinizmu światowego. Największe osiągnięcia sportowe to:

W Tatrach

  • nowe drogi od lata 1964 i zimy 1967 r.

W Alpach (Francja i Szwajcaria)

  • 1967 – masyw Mont Blanc: Aiguille d’ Argenttiere, Le Courtes, Les Droites,
  • 1970 – Jaloviec,
  • 1971 – Mont Blanc, Wielki Filar Narożny I wejście zimowe drogą Bonatti-Gobi,
  • 1971 – Dent d’Herens, Dent Blanche.

W górach Norwegii

  • 1972 – I zimowe przejście filara Trollryggen, w masywie Trolltindane
  • 1972 – I zimowe przejście drogi Fivaruta na Store Trolltind
  • 1974 – I zimowe przejście drogi francuskiej na północnej ścianie Trollryggen,
  • 1977 – II zimowe przejście drogi angielskiej, tzw. Rimmon Route na Trollveggen.

Osiągnięcia wyprawowe

  • 1969 – I wejście na Pik Skalistyj (5621 m), oraz pierwsze wejścia na 5 innych dziewiczych szczytów, (Pamiro-Ałaj, Matcza)
  • 1973 – wejście na Pik Komunizma w Pamirze (7483 m)
  • 1973 – I zimowe wejście na Noszak (7492 m) w Hindukuszu Afgańskim ustanowienie w pionierskiej, zimowej wyprawie rekordu jakościowego i wysokościowego oraz otwarcie i zapoczątkowanie, nowej ery światowego himalaizmu zimowego, tj. polskiej heroicznej specjalności
  • 1978 – I wejście wschodnią granią na Tirich Mir Wschodni (7692 m) Hindukusz,
  • 1979 – II wejście na Rakaposhi (7788 m), Karakorum, Pakistan,
  • 1980 – I wejście na Distaghil Sar East (7696 m), Yazghil Dome, Karakorum, Pakistan,
  • 1982 – Nanga Parbat (8125 m), Himalaje Pakistanu, próba wytyczenia nowej drogi południowo-wschodnim filarem w ścianie Rupal do wysokości ok. 7950 m, w 3-osobowym zespole polsko-niemiecko szwajcarskim. Drogę tę doprowadził do szczytu zespół polsko-meksykański w 1985 r.,
  • 1983 – I wejście zimowe na Api (7132 m), Himalaje, Nepal,
  • 1985 – udział w polsko-meksykańskiej wyprawie mającej na celu południowo-wschodni filar Nanga Parbat,
  • 1986 – K2 (8611 m) nową drogą środkiem południowej ściany, znaną dziś jako Polish Line.

Ponadto udział w wyprawach na Dunagiri (7066 m), Himalchuli (7893 m).

Za działalność alpinistyczną Tadeusz Piotrowski został czterokrotnie udekorowany najwyższym odznaczeniem sportowym w Polsce – Złotym Medalem „Za wybitne osiągnięcia sportowe”.

Publikacje książkowe:

  • W burzy i mrozie. Wyd. „Iskry”, Warszawa 1977,
  • Gdy krzepnie rtęć. Wyd. „Iskry”, Warszawa 1982,
  • W Ścianie Trolli. „Sport i Turystyka”, Warszawa 1984,
  • W lodowym świecie Trolli. „Sport i Turystyka”, Warszawa 1986,
  • Słońce nad Tiricz Mirem. „Sport i Turystyka”, Warszawa 1988,
  • Viharban, fagyban. Wyd. „Gondolat”, Budapeszt 1988 (przekład na jęz. węgierski książki „W burzy i mrozie”),
  • Naga Góra – Nanga Parbat. Wyd. „Sport i Turystyka”, Warszawa 1990.

Ponadto napisał wiele artykułów publikowanych w prasie popularnej i specjalistycznej, krajowej i zagranicznej, ilustrowanych własnymi fotografiami.

Działalność fotograficzna to liczne wystawy, prelekcje, diaporamy oraz zdjęcia udostępniane autorom innych publikacji książkowych i prasowych.

Opracowała Danuta Piotrowska

DO POBRANIA

Tadeusz Piotrowski – biografia skrót
nr 1_Tadeusz Piotrowski_CV
nr 2_OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE_Tatry
nr 3_OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE_EUROPA
nr 4_OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE W GÓRACH ZSRR
nr 5_OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE_AZJA
nr 6_PUBLIKACJE KSIĄŻKOWE
nr 7_PUBLIKACJE PRASOWE
nr 8_DOROBEK FOTOGRAFICZNY